Afscheid. Rouw. Welkom.

Afscheid van het oude leven. Rouwen om wat er niet meer is. Op weg naar het nieuwe.

Laatst vroeg bekende B aan mij: ‘heb je ooit nog iets van haar (H) gehoord?’  H was een gemeenschappelijke vriendin uit het verleden. ‘Ben je nog steeds niet over haar heen?’ vroeg ik. ‘Jawel! Maar ze heeft nooit afscheid genomen en dat hoort niet!’ B was hoorbaar nog steeds verongelijkt. Ik kon haar alleen maar gelijk geven. Ik antwoordde: ‘ja het heeft een open einde, want niet kunnen afronden, niet kunnen afsluiten, dat geeft geen goed gevoel’.

In mijn praktijk heet ik mijn klanten welkom en als het coachtraject is afgerond nemen wij weer bewust afscheid van elkaar. Regelmatig leg ik mijn klanten uit dat bij een welkom ook een afscheid hoort, hoe belangrijk dat is. En dat er na het afscheid altijd wel ergens weer een nieuw welkom wacht. Welkom heten en afscheid nemen voelt goed, zowel voor de klant als  voor mij.  Wij weten dat het voor nu klaar is, daar zijn wij blij mee en er is een duidelijk moment van afronding. Ons contact en aandacht met en voor elkaar is niet langer nodig, beiden gaan wij weer vrolijk verder.

Door de reactie van B realiseerde ik me eens te meer hoe belangrijk afscheid nemen is. Nu kan ik het wel plaatsen, maar dat is niet altijd zo geweest. Ikzelf was namelijk helemaal niet zo goed in afscheid nemen. Het liefst sloop ik stilletjes weg, of snel groeten en dan gauw wegwezen. Wat dat betreft ging ik nogal rafelig met veel losse eindjes door het leven. Maar inmiddels weet ik dat ik niet alleen die ander, maar vooral mijzelf tekort doe door weg te sluipen zonder afscheid te nemen.

‘If you are brave enough to say goodbye, life will reward you with a new hello’ –Paul Coelho-

Afscheid
Want waarom is afscheid nemen zo belangrijk als je ergens weggaat? Omdat je anders niet kunt afsluiten, afronden. Omdat je dan niet kunt rouwen, niet kunt verwerken. En dan blijf je het gemis, verdriet en de pijn bij je dragen, vaak onbewust. Dat werkt op den duur verstikkend.

Afscheid hoeft niet altijd even dramatisch te zijn, zeker niet als het een gewenst afscheid is. Bijvoorbeeld je vertrek bij je oude werkgever kan als een opluchting voelen. Of je verheugt je op je nieuwe woning, die ruimer is en een tuin heeft. Maar ook dan ervaar je emoties van rouw omdat je iets moet achterlaten. Je neemt afscheid van een periode, een plek die toch voor een tijd van jou was, waar je bij hoorde.

Rouw
Waarom is rouwen nodig,  ja het kan zelfs fijn zijn, wat gebeurt er dan? Bij  rouwen komen je  emoties los over het gemis, het verlies, het niet meer zijn van een levensfase, een periode die voorbij is. Als je het verdriet, de pijn en het gemis heb kunnen toelaten, kun je het daarna ook weer los laten. Dan weet je het is nu goed, ik kan weer verder. Je kunt rouwen ook zien als een acceptatieproces, een overgang van de ene naar de andere, nieuwe situatie. Het ene wat er niet meer is eerst loslaten, waarna er ruimte ontstaat, zodat je het andere, het nieuwe kunt vastpakken. Dit kost toch altijd tijd en kruim.

Sommige mensen slaan het acceptatieproces liever over, sterk zijn, niet zeuren en gewoon weer doorgaan is vaak de opdracht aan onszelf. Maar weet dan dat als je je soms onverwachts verdrietig of depressief voelt, dat het zomaar te maken kan hebben met niet genomen rouw, doordat er geen

afscheid is geweest. Als dit voor jou speelt, geef dan alsnog toe aan je emoties van rouw, van gemis en verlies. Juist in deze tijden van veel binnen zitten, kun je er juist veel aandacht aan geven. Neem er alle tijd voor, je hoeft niet tegelijk weer door, sterk te zijn, of je vrolijke gezicht op te zetten. Wees vooral aardig en geduldig voor jezelf. Geef jezelf de troost en de steun, zoals je die aan een ander ook zou geven die in de rouw is.

Kennelijk hebben wij deze overgangsfase of dit acceptatieproces als mens nodig om te kunnen verwerken. Want het blijkt wel degelijk ongemerkt een (negatieve) invloed op ons te hebben, als we niet hebben kunnen verwerken, hoe ogenschijnlijk onbelangrijk de situatie ook mag lijken. Zoals in het voorbeeld van B; zij draagt het gemis van H nog steeds (onbewust) met zich mee. Zij heeft geen afscheid kunnen nemen van H. Daarom blijft ze het  als een verlies en gemis ervaren, omdat zij nooit aan die emoties heeft kunnen toekomen. In plaats daarvan is ze verontwaardigd. En ja, dat is geen goed gevoel.

Collectieve rouw
Waarom ik dit stuk schrijf, is omdat ik het gevoel had en nog steeds heb dat wij als collectief door de omstandigheden van de corona, ook door een acceptatieproces zijn heengegaan. De meesten zijn zich hier waarschijnlijk niet van bewust. Wij hebben allemaal afscheid moeten nemen van het oude, het leven voor corona. Daarna volgde (onbewust) de rouw over het gemis en het verlies van wat er niet meer is en waarschijnlijk ook niet meer zal komen. We hebben ons neer moeten leggen bij de veranderingen die de corona met zich meebracht. Wij leven nu in de slow down en weten nog niet hoe het in de toekomst verder zal gaan.

Welkom
Je zou de afgelopen periode ook kunnen zien als een integratieproces. Een overgangstijd waarin wij als mensheid stap voor stap op weg zijn naar een nieuwe manier van leven, een nieuwe balans. Voor mijn gevoel hebben wij de overgangstijd nodig om te resetten. Anders hadden wij de collectieve stap naar een andere manier van leven nooit kunnen maken.

Laten we daarom open staan voor het nieuwe en het welkom heten. Laten we ervan uitgaan dat de nieuwe manier van leven die aan het ontstaan is, ten gunste is voor ons welzijn, voor ons allemaal. Normaal gesproken zou ik zoiets nooit zeggen, maar nu dan toch in deze context: ik wens jullie een mooie en fijne rouwperiode toe op weg naar het nieuwe! Welkom nieuw leven!

Wees de verandering die je wilt zien in de wereld in 2021

Wees de verandering die je wilt zien in de wereld in 2021

 

Wat een bijzonder jaar hebben we achter de rug. Wereldwijd gingen we in de rust en de slow down, soms in de verstilling. Dit was voor velen moeilijk te accepteren. En toch als we terugkijken dan weten we dat het ons tegelijkertijd ook veel heeft gebracht. We werden gedwongen het allemaal wat dichter bij huis te zoeken, we werden op onszelf teruggeworpen. In onszelf en bij onszelf, kwamen we vooral onszelf tegen en alles wat daarbij hoort. We hobbelden op en neer van weerstand, gelatenheid, angst, ongeduld, activiteit, opruimen, frustratie, tot aanvaarding en acceptatie.

Omdat wij allemaal door hetzelfde heengingen bracht dit ook een saamhorigheidsgevoel onder de mensen. We zaten wereldwijd in hetzelfde schuitje en vonden hierin steun en verbinding met elkaar. Op afstand en toch ook dichtbij.

We kregen de kans om ons leven op een andere, nieuwe manier in te richten. Voor velen was dat zo slecht nog niet. En nu aan het prille begin van 2021 vraag je je misschien af: en hoe nu verder? Want een ding is zeker: niets is en blijft meer hetzelfde, alles verandert. Hoe wil JIJ veranderen in 2021? Wat worden jouw keuzes in 2021? Wat maakt jou blij, waar krijg je energie of juist rust van, wat maakt jou tevreden? Kies bewust en richt je aandacht op wat je wel wilt. Elke keuze is goed, omdat het JOUW keuze is.

Wees de verandering die je wilt zien in de wereld!

Ik wens je een inspirerend, creatief en liefdevol 2021 en blijf gezond!

Hoe nu verder na corona?

Hoe nu verder na corona?

De tijd na corona is en zal nooit meer hetzelfde zijn als de tijd ervoor. In ons leven zijn allerlei zaken veranderd en misschien betekent dit voor jou op de een of andere manier een crisis in je leven, gepaard met gevoelens van onzekerheid en angst. De Chinezen gebruiken hetzelfde teken voor crisis als voor kans. Je zou ook kunnen zeggen: Crisis is Kans!

Welke kans kan deze crisis jou bieden? Misschien de mogelijkheid om op een andere manier  naar jezelf en je leven te kijken, jezelf te vernieuwen, zowel zakelijk als privé?

Misschien loop je al een tijdje met vragen. Hoe nu verder? Wat en hoe wil of moet je nu en in de toekomst anders gaan aanpakken? Waar ben je achter gekomen wat wel waardevol voor jou is en wat jou niet meer dient? Hoe ga je daar straks mee om? Wat heb je nodig om de door jou gewenste richting op te gaan?

Kom je er alleen niet uit en heb je behoefte om hierover met een ervaren coach/counselor van gedachten te wisselen om nieuwe richtingen te verkennen? Die samen met jou je volgende stappen richting je dromen, doelen en wensen op een rijtje kan zetten? Die jou kan helpen jouw toekomst helder te krijgen en nader te bepalen?

Blijf dan niet langer piekeren, maar maak een afspraak om snel duidelijkheid te krijgen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Simpele Oefening. Groot Effect!

Simpele oefening, groot effect! 

Lieve mensen.

In deze tijd dat er nog geen zicht is op het einde van de corona periode wil ik een simpele oefening met jullie delen. Deze oefening kan iedereen doen, wanneer en waar je maar wilt en het kost nauwelijks tijd of moeite. Je hoeft je er alleen maar van bewust te zijn, dat jij die mogelijkheid hebt. Deze oefening geeft je ondersteuning in het doorkomen van de periode. Niet alleen voor jezelf, want alleen al door de oefening te doen, doe je het tegelijkertijd voor allen.

Keuze maken
Elke keer als er weer gesproken wordt over het corona virus gaat er toch iets van schrik of angst door ons heen. Dit gebeurt min of meer automatisch, zoniet onbewust. Dit is niet fijn, want je voelt dat het je energie omlaag haalt. Je ervoor afsluiten of het negeren heeft ook geen zin, want dat is struisvogelpolitiek en je wil wel met beide benen op de grond blijven staan. Ook al heb ik zelf mijn twijfels over het waarheidsgehalte van alles wat erover gezegd is en wordt in de media. Het gevoel blijft aan mij knagen dat er misschien mensen zijn die belang hebben bij alles wat het corona teweeg brengt. Het creëren van angst  geeft namelijk ook veel macht.

Daarom is het zo belangrijk dat je bewust kiest om weg te blijven van angst, je er niet door te laten meeslepen. Angst is namelijk een negatieve energie, die als dit massaal in het collectieve veld komt, meer kwaad kan aanrichten dan het virus zelf. Dit bedenkend kwam ik tot de conclusie dat ik zelf geen angst wil toevoegen in de wereld, door mijn denken en doen te laten bepalen door angst.

Voor jezelf en elkaar zorgen
Juist in deze tijd moeten wij onszelf en anderen steunen door positief te blijven. Daarom heb ik bewust de keuze gemaakt om angst en onzekerheid te transformeren naar positieve energie. Natuurlijk moeten wij onze voorzorgsmaatregelen blijven nemen, zoals extra vaak handen wassen, niet naar plaatsen gaan waar veel mensen bijeen zijn, serieus met de richtlijnen omgaan, etc.. Maar ook belangrijk is dat wij zoveel mogelijk weg blijven van de angst.

Hoe doe je dat? Op de eerste plaats door je bewust af te vragen: wil ik mij laten leiden door angst, of kies ik voor liefde, veiligheid en gezondheid? Je hoeft dit met niemand te bespreken, uit te leggen en aan niemand verantwoording af te leggen, het is jouw keuze.

Simpele Oefening:
Bij de eerste keer, of zo vaak als je wilt, is het goed om de oefening  hardop uit te spreken. Dit is een krachtige manier om de energie waar jij voor kiest in het collectieve veld neer te zetten.

  • Ik kies er bewust voor om uit de angst te blijven.
  • Ik neem mij voor om elke keer als het over corona gaat, er positieve intenties tegenover te plaatsen.
  • Ik zeg hardop of in gedachten tegen mijzelf: ik ben gezond, de mensen om mij heen zijn gezond, ik ben fit en vitaal, mijn lichaam is sterk en gezond, ik ben licht en liefde, ik adem licht en liefde in en uit, ik ben veilig (of wat je maar kunt bedenken).
  • Ik doe dit zo vaak als ik kan, want door mijn intenties vergroot ik de gezonde, positieve energie in de wereld voor mijzelf en anderen.

Groot Effect: Krachtig Veld
Ik hoop dat jij deze oefening ook zoveel mogelijk gaat doen. Het doet er niet toe of je erin gelooft of niet. Het is belangrijker dat je het doet. Denk maar aan het experiment  van dr. Masaru Emoto. Hij kwam erachter dat de structuur van water positief beïnvloed werd door vriendelijke woorden, zachte muziek, mooie afbeeldingen van natuur, etc.. Door de oefening te doen, kun jij de energie ook positief beïnvloeden.

Door zo vaak mogelijk jouw positieve intenties neer te zetten, ontstaat er een uitbreiding van de gewenste  energie in het collectieve veld, elke keer steeds meer. Elke keer als je een druppel in een emmer water laat vallen, wordt de emmer voller, ook al is het maar een druppel. Zeker als we het allemaal en elke dag zouden doen raakt die emmer helemaal gevuld. Op diezelfde manier wordt het collectieve veld ook steeds meer gevuld met de energie van liefde, gezondheid en veiligheid. Dit veld wordt steeds groter en krachtiger en dat is wat wij willen.

Jouw keuze is jouw bijdrage
Door je af te stemmen op jouw positieve intenties, kom je vanzelf in een andere energie. Er ontstaat een innerlijke verschuiving. In elk geval weg van de onzekerheid en angst. In plaats daarvan vul je je denken en je gevoel met gezonde, helende energie.  Als je beseft dat je er ook anderen mee helpt, vind je het misschien makkelijker om de oefening te blijven doen zolang als het nodig is. Zo kunnen wij samen de wereld een beetje beter en gezonder maken.  Welke keuze maak jij?

 

 

Spirituele volwassenheid

Spirituele volwassenheid

Wacht niet langer af tot iemand jou komt helpen. Maar neem het heft in eigen handen. Je kunt leren om het verdere verloop van je leven zelf te bepalen. Dat is de weg naar spirituele volwassenheid.

Door zelfreflectie, inzicht en (zelf)vergeving krijg je meer liefde en begrip, zowel voor jezelf als voor anderen. Dat maakt dat je je vrijer zult voelen en daardoor makkelijker kunt leven.

De weg naar spirituele volwassenheid hoef je niet alleen te bewandelen. Want je kunt juist meer bereiken door bewust samen te werken met je ziel. Een belangrijk deel van jou, je ziel, heeft namelijk het totaaloverzicht wat jij (nog) niet hebt. Het is geruststellend om te weten dat de samenwerking met jouw ziel, jou kan helpen te groeien naar spirituele volwassenheid.

Wil je weten hoe dat werkt en wil je het zelf ervaren? Doe dan mee aan de bijeenkomst in een kleine groep, op donderdag 23 mei, van 19.30 – 21.30 uur. Graag vooraf aanmelden via coaching@aldatis.com.

Meer informatie en overige data vind je bij Groepswerk in 2019

Luister jij naar wat jouw ziel jou heeft te vertellen?

Donderdag 11 april Groepswerk 2019 – Samenwerken met je ziel

Onze gedachten zijn ruis, ontsprongen uit het leven hier op aarde met zijn vele indrukken. Onze ziel communiceert niet via gedachten; ze communiceer via ons hart – ons gevoel – onze intuïtie. Ze fluistert ons toe en geeft ons zachte duwtjes in de juiste richting. Meestal gebeurt dit in een onuitspreekbare taal, maar duidelijk begrijpbaar voor degene die bereid is om te luisteren.

Wat heeft jouw ziel jou te vertellen? Groepswerk 2019

 

 

Buikwandcorrectie. Vriendschap.

Ik heb er moeite mee dat mijn vriendin een buikwandcorrectie gaat doen zodat haar buik wat gladder wordt. Momenteel staat dit tussen mij en haar in. Hoe kan ik er voor haar zijn zonder dat mijn eigen gevoel hierover belemmerend werkt tijdens ons contact.

Antwoord
Dit is een interessante vraag van Vera, want onder de vraag valt heel wat te beleven. Letterlijk en figuurlijk!

Moeite en moeite
Je hebt moeite en je hebt moeite. Moeite, omdat het je echt diep kan raken en moeite als in ‘ik vind het eigenlijk niet kunnen, want ik zou het zelf niet doen, omdat …… (vul maar in)’.

Omdat jouw moeite momenteel tussen jou en je vriendin in staat, valt het volgens mij onder ‘het raakt mij diep’moeite.  Meestal is dit het geval als het om een van je dierbaren gaat, of iemand die vergelijkbaar heel dicht naast je staat. Want dichtbij maakt ook kwetsbaar. Je maakt je dan sneller zorgen en het liefst wil je voorkomen dat deze persoon iets ernstigs overkomt.

Naar mijn gevoel gaat jouw vraag dan ook vooral ook over jouw moeite. Jij wordt kennelijk ergens diep door geraakt. Deze moeite, is de moeite die tussen jullie in staat.

Waar komt jouw moeite vandaan?
Je zou jezelf dus kunnen afvragen:  waar komt mijn moeite vandaan of waar heeft het mee te maken? Heeft het te maken met jouw  eigen angst en bezorgdheid dat het misschien verkeerd kan aflopen? Voel je je teveel verantwoordelijk voor deze persoon?  Misschien stoort het jou dat jij als vriendin geen invloed hebt op haar beslissing?

Wat is de werkelijke reden waarom jij er moeite mee hebt? Ga er op een rustig moment even rustig voor zitten en stel jezelf de vraag.

Wacht het antwoord rustig af en als die komt, vraag je verder:  wat is er nog meer, ….. en wat nog meer? Net zolang tot je bij de kern bent gekomen. Als je nog steeds boosheid voelt dan betekent dat, dat je nog niet bij de kern, de werkelijke reden bent.   Door bij de kern te komen krijg je inzicht in jouw werkelijke gevoelens en daarmee komt de rust. Dit inzicht kun je dan vervolgens weer met jouw vriendin delen en dan ontstaat er vanzelf een andere energie tussen jullie. Ook als die vriendin bij haar beslissing blijft.

Dichtbij is kwetsbaar
Iedereen heeft er veel meer moeite mee als je dierbare iets ernstig overkomt,  dan wanneer het iemand betreft die verder weg staat. Als een tante of oom komt te overlijden is dat verdrietig maar lang niet zo verdrietig als het overlijden van je eigen ouders.

Je dichtbij personen voelen, gaat bijna automatisch gepaard met een verantwoordelijkheidsgevoel voor die ander, zorg en aandacht. En onbewust ook hierop controle willen houden,  omdat je wilt dat deze persoon niets miskomt en zo gelukkig mogelijk wordt. Er ontstaat bij jou dan vanzelf moeite mee hebben, als dit in jouw beleving niet zo is. Daarin ben je kwetsbaar.

Aan de ene kant is, het beste voor die ander willen, een nobel streven, tegelijkertijd ‘bemoei’ je je met het leven en de keuzes van die ander. Want als het de buikwandcorrectie van de buurvrouw zou betreffen, zou dat je verder onberoerd laten. Maar in het geval van je vriendin raakt het je diep (moeite). Zodanig dat het jullie relatie beïnvloedt en zelfs tussen jullie  in staat.

Afstand is je beste vriend(in)
Toen onze kinderen net hun rijbewijs hadden, zaten wij als ouders dikwijls met klotsende oksels naast hun in de auto. Immers zij waren nog geen ervaren chauffeurs. Om zeker te zijn dat wij met zijn allen weer veilig thuiskwamen, riep mijn man dan ook regelmatig tegen hen: afstand is je beste vriend!

Neem daarom gepaste afstand van je vriendin en creëer zo de nodige  ruimte tussen jullie. Dat geeft een veilige navigatie in de relatie. Vanuit je nieuwe inzichten kun je waarschijnlijk de keuze van je vriendin beter respecteren en accepteren dat het haar keuze is (ook al zou je het zelf nooit doen). Daarmee ontstaat er voor jullie beiden ruimte. Op die gepaste afstand kun je er ook weer voor haar zijn als vriendin.

Gepaste afstand creëer je ook door alles wat van die ander is, bij die ander te laten. Ook al kost je dat veel moeite, zeker wanneer het gaat om een van je dierbaren.  Besef ook dat dit een onderdeel is van het zielenplan van die ander. Dat is de levensles die wij allen hebben te gaan en zeker ouders.

Herijking van je relatie
Zoals ik eerder schreef ging het in 2018 over verschuiving in relaties. Zie het zo dat deze situatie jou een mooie kans geeft voor een herijking van je relatie met je vriendin en belangrijk: je relatie met jezelf! Je krijgt de gelegenheid te kijken wat van jou is en wat van die ander is. Welke innerlijke overtuigingen spelen er hier bij jou, welke oordelen leven er (onbewust) in jou? Door gepaste afstand te nemen, kun je vriendinnen blijven zonder dat je teveel en te vanzelfsprekend in de ruimte van de ander komt. Juist vanuit je eigen ruimte kun je jezelf blijven en de vriendin zijn, die je graag wilt zijn. Jij rijdt in jouw auto en zij in die van haar en soms zitten jullie samen op dezelfde weg en soms ook niet. Maar dan blijft afstand toch je beste vriend!

Ik hoop dat je wat kunt met dit antwoord. Veel succes!

Harte groet,

Gina Pas

Welkom 2019

Welkom 2019

De beste wensen voor jouw hoogste goed en welzijn en in het belang van alle betrokkenen in 2019 van Al Dat Is

Er is zoveel in de wereld wat we nog niet begrijpen. Wij proberen het wel, elke dag weer opnieuw. Onze ervaringen te plaatsen in het perspectief van dat moment en onze persoonlijke situatie. Alles lijkt op elkaar en lijkt hetzelfde, maar toch is elke dag en elke situatie weer anders en nieuw. Er valt nog zo veel te ontdekken.

Ik wens jullie voor het nieuwe jaar 2019

Een open geest:  om alle inzichten en antwoorden te krijgen die voor jouw persoonlijke ontwikkeling en spirituele groei nodig zijn

Een liefdevol hart: op de eerste plaats om te ontvangen dat wat voor jou bedoeld is,  en daarna vanuit een gevuld hart weer te kunnen geven aan de ander

Positieve intenties: dit is de eerste stap naar realisatie van je plannen. Door eerst je positieve intentie te plaatsen, wordt deze ontvangen in het veld van Creatie. Daarna volgt pas de manifestatie van je wensen en verlangens

Creativiteit: vanuit het veld van Creatie ga je aan je positieve intenties werken,  zodat deze werkelijkheid kunnen worden

Positieve energie: een open geest, een liefdevol hart, leven vanuit het veld van Creatie, (ipv het veld van drama), het plaatsen van je positieve intenties: dit alles maakt dat je je leven kunt leven op een manier zoals jij die graag wilt, vanuit de positieve energie die je zelf hebt gecreëerd! Ongeacht of je intenties uitkomen op de manier zoals jij je die had voorgesteld of niet. Wat een vreugde!

Wil je weten hoe je je dit eigen kunt maken? Maak dan een afspraak voor individuele begeleiding of meld je aan voor deelname in een groep.

 

Gina Pas

 

Kritische innerlijke stem.

‘Wat heb ik nodig om mijn erg kritische stem in me minder sterk en vaak aanwezig te laten zijn’.

Vraag
Hier is een hele mooie vraag van Vera. Ik denk dat wij deze allemaal wel herkennen. Dus bedankt Vera voor deze mooie vraag.

Antwoord

Over het thema van je innerlijke kritische stem valt veel te zeggen, want het kent vele verbanden. Voor nu is dit mijn antwoord op je vraag.

Kritisch naar jezelf zijn heeft altijd te maken met het goed willen doen in de ogen van de ander. Dus als je een erg kritische stem in jezelf hoort, wil je het ook erg goed doen in de ogen van die ander. En waarom? Dat heb je toch helemaal niet nodig? Maar je doet het wel en dat is omdat je het jezelf hebt aangeleerd.

Toen je als baby op de wereld kwam, toen had je toch niet al die kritische stem in je? Welnee; je boerde, braakte en plaste en poepte in je broek naar harte lust. Je had geen (erg) kritische stem in je, die zich afvroeg of dat wel kon en wat anderen ervan zouden vinden. Nee; anderen vonden jou juist schattig en je kreeg nog een knuffel toe voor de gepresteerde boer, poep en plas. Pas later in je leven heb je geleerd wat anderen ervan vonden.

Tussen je babytijd en je leven als volwassene heb je afkeuring en afwijzing ervaren. Dat was een manier van je omgeving, gezin, school, kerk, etc. om hun normen en waarden aan jou bij te brengen. Heel veel daarvan is gelukkig goed gegaan, want je plast en poept niet meer in je broek. Wat overigens wel zo prettig is voor je omgeving! Als je nu als volwassene zou boeren en in je broek zou poepen, zou je je er enorm voor schamen.

Maar verschillende dingen zijn ook misgegaan (that’s life!). En daar waar het is misgegaan heb jij in je systeem opgeslagen. Nog steeds wil je eraan voldoen om het in de ogen van de ander goed te doen. Op een gegeven moment heb jij voor jezelf bepaald, het is pas goed als ik zo en zo doe, want dat wordt goed gevonden, dat is volgens de norm en dan ben ik een goed/lief kind, dan heb ik het goed gedaan (in de ogen van die ander).

Het hoeft niet altijd om een groot trauma te gaan wat er is misgegaan, het kunnen ook hele kleine dingen zijn, maar die toch van invloed kunnen zijn geweest op de vorming van je innerlijke kritische stem.

Een voorbeeld. Toen onze zoon in groep 5 zat, had hij een hele mooie tekening gemaakt met een grote gele zon met stralen, zoals kinderen die tekenen. Die tekening werd door zijn leraar afgekeurd, (hij kreeg een mager zesje) met de woorden: ‘Er komen geen stralen uit de zon!’

Wij hebben onze zoon toen als de wiedeweerga uitgelegd dat het een leraar was zonder fantasie, daar kan hij ook niets aan doen. En dat onze zoon de mooiste zon had getekend die wij ooit hadden gezien. En dat je echt wel een zon zo tekent met stralen erom heen. (Ik teken mijn zon nog steeds zo!)

Dus wat heb je nodig om je erg kritische stem minder sterk en vaak aanwezig te laten zijn?

Het begint er ook mee dat je jezelf toestemming geeft: ik mag fouten maken, ik ben niet perfect (dat is niemand), ik hoef niet alles te kunnen, ik hoef niet altijd lief en aardig te zijn,  ik mag boos zijn, ik mag ….., ik hoef niet….  etc. (vul maar in).

Vraag jezelf vervolgens af: ‘in wiens ogen wil ik het nog steeds zo goed mogelijk doen? Op wiens goedkeuring zit ik nog steeds te wachten?’ Daarmee kom je al een heel eind.

En de volgende stap is vervolgens om als de volwassene van nu met een liefdevolle blik/geest naar jezelf te kijken, alsof je naar die lieve baby kijkt, die je nog steeds in je draagt. En wees dan geduldig met haar. Zeg tegen jezelf; ‘ach je hebt nu misschien iets doms gedaan, maar dat is niet erg. Dat doen mensen nu eenmaal en daar leren ze weer wat van en jij dus ook. En voor de  rest ben je heel lief, behulpzaam, gezellig, vriendelijk, aardig, etc.. (wat je maar verzinnen kunt).

En daarna ga je gewoon weer verder met leven, zonder in je oude vicieuze cirkel van afkeuring en afwijzing van jezelf te vervallen. Maak bewust de keuze om niet langer te luisteren naar de kritische stem of te kijken met de kritische blik. Want je weet NU, dat die van die ander is en niet die van jou!

Ik zou zeggen, begin een tijd lang dagelijks met (iets van) het bovenstaande te doen en je zult merken dat je erg kritische stem na verloop van tijd zal verminderen om daarna zelfs helemaal te verdwijnen. Oefening baart kunst!

Hoop dat je wat kunt met dit antwoord. Veel succes!

Harte groet,

Gina Pas

 

Ik laat het verleden los

Ik laat het verleden los 

Vanuit liefde en mededogen laat ik het verleden los

Vanuit liefde en mededogen accepteer ik de lessen die het verleden mij hebben gebracht

Vanuit liefde en mededogen stel ik mij open voor een nieuwe toekomst

Vanuit liefde en mededogen open ik mijn hart om al het goede van Al Dat Is te ontvangen

In het voorjaar 2017 maakte ik met mijn man een reis door Java en Bali. Mijn gevoel dat de tijd rijp was om het pijnlijke Indië-verleden te transformeren werd steeds sterker. Al pratende met onze reisgenoten, bleek dat de meesten een of andere band hadden met Indonesië. Bij navraag wie er mee wilde naar de heilige bron van Tampak Siring op Bali om daar een helingsritueel uit te voeren, werd ik verrast doordat bijna de hele groep mee wilde. En ondanks dat de meesten niet precies begrepen wat nou precies de bedoeling was, hadden zij een innerlijke overtuiging en enthousiasme omdat het ook voor hen heel goed voelde. Ook de mensen die nooit eerder iets met spirituele ontwikkeling hadden gedaan. Dat vertrouwen heeft mij diep ontroerd en gaf mij veel steun. Voor mij was dit de bevestiging dat wij daar niet voor nietsmet elkaar waren. In het water van Tampak Siring hebben wij samen een helings- en transformatieritueel uitgevoerd voor zowel het verleden als het heden van Indonesië, haar huidige bewoners en iedereen die daar geweest is en ermee te maken heeft gehad, en de hele koloniale geschiedenis van Indonesië. Bij de afstemming op de transformatie en de gezamenlijke voorbereiding de avond van te voren, kwamen deze woorden van het oude  loslaten om het nieuwe te kunnen ontvangen bij mij naar boven. Ik heb het toen opgeschreven en het briefje heeft al die tijd op mijn bureau gelegen. Vandaag viel mijn oog erop en wist ik, dit wil ik met anderen delen. Het klopt, het is waar. De tijd is rijp om datgene te doen waarnaar wij allen verlangen: het oude wat ons niet meer dient loslaten, zo ontstaat er ruimte om het nieuwe welkom te heten en vrede in ons hart.

Vanuit liefde en mededogen laat ik het verleden los

Vanuit liefde en mededogen accepteer ik de lessen die het verleden mij hebben gebracht

Vanuit liefde en mededogen stel ik mij open voor een nieuwe toekomst

Vanuit liefde en mededogen open ik mijn hart om al het goede van Al Dat Is te ontvangen