Ik laat het verleden los

Ik laat het verleden los 

Vanuit liefde en mededogen laat ik het verleden los

Vanuit liefde en mededogen accepteer ik de lessen die het verleden mij hebben gebracht

Vanuit liefde en mededogen stel ik mij open voor een nieuwe toekomst

Vanuit liefde en mededogen open ik mijn hart om al het goede van Al Dat Is te ontvangen

In het voorjaar 2017 maakte ik met mijn man een reis door Java en Bali. Mijn gevoel dat de tijd rijp was om het pijnlijke Indië-verleden te transformeren werd steeds sterker. Al pratende met onze reisgenoten, bleek dat de meesten een of andere band hadden met Indonesië. Bij navraag wie er mee wilde naar de heilige bron van Tampak Siring op Bali om daar een helingsritueel uit te voeren, werd ik verrast doordat bijna de hele groep mee wilde. En ondanks dat de meesten niet precies begrepen wat nou precies de bedoeling was, hadden zij een innerlijke overtuiging en enthousiasme omdat het ook voor hen heel goed voelde. Ook de mensen die nooit eerder iets met spirituele ontwikkeling hadden gedaan. Dat vertrouwen heeft mij diep ontroerd en gaf mij veel steun. Voor mij was dit de bevestiging dat wij daar niet voor nietsmet elkaar waren. In het water van Tampak Siring hebben wij samen een helings- en transformatieritueel uitgevoerd voor zowel het verleden als het heden van Indonesië, haar huidige bewoners en iedereen die daar geweest is en ermee te maken heeft gehad, en de hele koloniale geschiedenis van Indonesië. Bij de afstemming op de transformatie en de gezamenlijke voorbereiding de avond van te voren, kwamen deze woorden van het oude  loslaten om het nieuwe te kunnen ontvangen bij mij naar boven. Ik heb het toen opgeschreven en het briefje heeft al die tijd op mijn bureau gelegen. Vandaag viel mijn oog erop en wist ik, dit wil ik met anderen delen. Het klopt, het is waar. De tijd is rijp om datgene te doen waarnaar wij allen verlangen: het oude wat ons niet meer dient loslaten, zo ontstaat er ruimte om het nieuwe welkom te heten en vrede in ons hart.

Vanuit liefde en mededogen laat ik het verleden los

Vanuit liefde en mededogen accepteer ik de lessen die het verleden mij hebben gebracht

Vanuit liefde en mededogen stel ik mij open voor een nieuwe toekomst

Vanuit liefde en mededogen open ik mijn hart om al het goede van Al Dat Is te ontvangen

Je schaduwkant omarmen

Je schaduwkant omarmen

Ik heb de afgelopen keren erg genoten van de bijeenkomsten Spiritueel Groeien. Het was wederom een bijzondere reis van inzichten en transformaties die ik samen met anderen heb mogen maken. Niet alleen tijdens de bijeenkomsten gebeurde er veel, maar ook in de periodes ertussen en erna heeft er voor elk van ons verschillende ervaringen mogen plaatsvinden.

Het was soms best wel heftig. En omdat wij nu in de nieuwe energie leven waarin alles sneller gaat, zijn de transformaties ook intenser.

Het thema wat deze keer naar voren kwam, was het erkennen en omarmen van je schaduwkanten. Een ander verschijnsel van de nieuwe energie is namelijk dat het ervoor zorgt dat wat jou niet meer dient, onmiddellijk wordt geadresseerd, dat wil zeggen je kunt er niet meer omheen. Je kunt je nergens meer voor verstoppen. Alles komt naar de oppervlakte en het vraagt aan jou ernaar te kijken en je keuzes te bepalen. Blijf je hetzelfde doen als altijd? Dan krijg je ook hetzelfde als altijd terug. Dit lijkt op stilstaan of telkens opnieuw in dezelfde kringetjes van dezelfde patronen en valkuilen ronddraaien. Ben je bereid in het hier en nu een andere keuze te maken, die meer in jouw belang is en bij jouw huidige leven hoort? Dan krijg je vanzelf ook de nieuwe ervaring die jij wenst. Dit vraagt moed en vastberadenheid en je mag er gerust hulp bij vragen. Je hoeft het niet alleen te doen.

De tijd is er nu rijp voor om ook je schaduwkanten te erkennen en te omarmen. Ook al is dat niet altijd gemakkelijk. Jouw schaduwkanten vragen erom door jou gezien te worden, geaccepteerd te worden. Niet meer ontkend te worden. Daarmee komen je geheimen bloot te liggen en haal je je verdriet en pijn naar het hier en nu. Dat is de ware heling en transformatie van jou als mens. Dat je je schaduwkanten toestemming, permissie geeft om zich te tonen. Zodat zij een plek in je leven krijgen, maar zonder dat je er last van hebt. Juist door ook jouw schaduwkanten in het Licht te plaatsen, kan pijn, verdriet, schaamte, angst om afgewezen te worden, schuldgevoel, etc., oplossen en gewoon zijn. Niet meer en niet minder. Zonder de negatieve emoties, gedachten en overtuigingen waarmee je je schaduwkanten hebt verzwaard. Zo komt er steeds meer Licht in jouw leven.

De nieuwe data voor de bijeenkomsten Spiritueel Groeien zijn: donderdagmiddag 5 oktober, 2 november en 14 december, van 14.00 – 17.00 uur. Zie ook onder Workshop

 

What the world needs now

Zo langzamerhand hebben we toch met ons allen geleerd dat oorlog, geweld of manipulatie de wereld nooit beter zal maken.

Dat macht niet de manier is om met elkaar om te gaan. Kinderen weten niet wat haat, discriminatie of vooroordelen zijn. Ooit was JIJ dat kind en heb je de verkeerde dingen aangeleerd gekregen. Maar wat kies je NU. Liefde is de echte macht die wij hebben. Liefde is wat wij en de wereld NU nodig hebben.

Verzoening met Master Kuthumi 12-12-14

Heel veel mensen hebben conflicten gehad of worstelen er nog steeds mee. Deze energie speelde volop in 2014 en was op zijn hoogtepunt in de laatste maanden daarvan. Deze conflicten of strijd hadden en hebben als doel om vooruit te komen op de gekozen spirituele weg en ontwikkeling. De roep van de ziel te volgen. De meeste mensen gaan hangen in het drama, en dat is juist niet de bedoeling, want uiteindelijk hebben we geleerd om dat niet meer te doen.

Kies voor wat anders en kijk ernaar met andere ogen, want dan zul je juist zien dat het gaat om verzoening met de situatie. Omdat het een situatie is waar je uiteindelijk (onbewust) vrijwillig voor gekozen hebt, met het uiteindelijke doel jezelf weg te katapulteren van een situatie waar je zelf geen of moeilijk afscheid van kan nemen.

Verzoening in deze zin gaat dan ook over verzoening met je keuze met de omstandigheden waarin je op dit moment bent. En te accepteren dat dit een afscheid is van het oude, zodat je het nieuwe kunt verwelkomen. Deze verzoening gaat vooral over het feit dat je kunt accepteren dat het oude niet meer bestaat en ook nooit meer terug zal keren. Je bent gewend om de strijd aan te gaan met het doel de strijd te winnen, zodat je weer verder kunt vanuit een gezuiverde energie. Maar dit gaat verder dan dat. Dit is anders; dit gaat over verzoening met een totaal nieuw leven en nieuwe uitdagingen die totaal niets meer met je oude leven te maken hebben.

Het meedraaien in een bepaalde context was tot voor kort nog het belangrijkste concept in je leven. Je hebt je laten leiden door salaris, bonussen, vakantiegeld: kortom financiële zekerheid. Maar dit alles moet worden losgelaten want het dient jou niet in je spirituele groei en de weg die je wilt gaan in je leven, de weg die jou gelukkig zal maken. Dit weet je diep van binnen in je hart en toch kost het je moeite om je los te maken van het oude. Dit zit zo vast in je systeem en in je denken dat het bijna onvoorstelbaar is dat het er niet meer zal zijn en toch is dat zo.

En ook hierin ben jij een pionier, want na jou zullen nog velen volgen, maar jij behoort tot een van de eersten die aan de roep gehoor geeft en er ook naar handelt. In de toekomst zullen er geen werkcontracten meer zijn op de manier zoals dat geweest is. Het zal eerder een uitwisseling van diensten worden en op die manier gaan we elkaar helpen en voor elkaar werken. Hoewel we het niet echt als werken in de oude zin zullen ervaren, omdat we alleen nog datgenen doen wat we leuk vinden en er energie van krijgen. Kun jij je verzoenen met de situatie waarin je je op dit moment bevindt? Het is misschien eng, maar wees moedig en volg je hart.

Alle beweging heeft rust nodig

Ik volg een NLP-opleiding en gisteren oefenden wij met de delen van ons ik. Ik koos voor een oefening met mijn actieve ik en met mijn luie ik. Ik vond namelijk dat mijn luie ik wel erg lang lui bleef. Dit ben ik niet gewend van mezelf, want ik ben een bezige bij en drijf mijn familieleden regelmatig tot wanhoop wanneer ik weer eens 10 dingen tegelijk plan.

Zo ook werkte ik gedreven door nieuwsgierigheid en volledige toewijding aan de ascentie van 12/12/12 en 21/1212, waar wij in de spirituele wereld al heel lang naartoe leefden. Ook ik werkte daar met alle ijver naar toe. Ik was zo toegewijd aan deze taak, dat ik alles heb gegeven. Veel losgelaten, veel getransformeerd, cursussen gevolgd, alles om maar mijn steentje bij te dragen aan de ascentie.

Al die tijd had ik niet in de gaten, dat het hard werken was. Heel hard werken. Dat was ik immers gewend en het was toch voor de goede zaak? Dan moet je niet zeuren en trouwens daar stond ik helemaal niet bij stil.

Door een knieoperatie en later een handoperatie werd ik gedwongen om rust te nemen. Het was voor mij onwennig om zomaar niets te doen, niets te moeten, gewoon op de plaats rust. De knieoperatie was technisch gezien wel gelukt, maar bracht daarna nog allerlei ongemakken en immobiliteit met zich mee. Hiervoor hadden ze me van te voren niet gewaarschuwd en ik had hier ook geen idee van. Maar toen ik het eenmaal doorkreeg, moest ik mij er wel bij neerleggen en gaf ik toe aan een periode van grenzeloos niets doen. Hoewel het soms ook wel een beetje knaagde.

Van lieverlee werd ik steeds luier. Een tijdje was dat wel lekker, maar nu vond ik het langzamerhand wel weer tijd worden om in beweging te komen, letterlijk en figuurlijk. Want ook rondom mijn praktijkactiviteiten deed ik het erg rustig aan. Ik probeerde mijn luie ik al een tijdje aan te sporen tot wat meer actie, maar op de een of andere manier was ze niet uit die luie stoel te branden.

Tot het moment dat ik contact ging maken met mijn luie ik tijdens de NLP-oefening en vroeg wat de bedoeling was van haar gedrag. En tot mijn verbazing gaf ze mij een antwoord wat ik niet had verwacht. Ze vertelde mij dat ik de rust gewoon nodig had. Jarenlang was ik ontzettend actief met alles rondom de ascentie. Naast mijn betaalde baan was ik bezig om mijn coachingspraktijk neer te zetten, in mijn persoonlijke ontwikkeling zaten soms enorme pieken, ik maakte verre reizen om erachter te komen dat daar energetisch werk viel te doen, etc..

Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik aan rust toe was, alleen dit kwam niet vanzelf bij mij op. Het heeft mij ontroerd dat mijn luie ik dit wel in de gaten had. Zij heeft eigenlijk heel goed voor mij gezorgd. Doordat mijn luie ik het overnam bleef ik niet doordraven om misschien wel door te draaien.

Door dit inzicht heb ik nu een enorme waardering en begrip voor mijn luie ik. Mijn luie ik houdt kennelijk zoveel van mij, dat zij gewoon lekker haar eigen wijsheid heeft gevolgd door mij het geschenk van rust te geven. De rust die ik heel hard nodig had, zonder dat zelf te beseffen. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik op het juiste moment vanzelf weer in beweging kom. Eerlijk gezegd was dat hetzelfde moment dat ik mijn luie ik begreep, maar dat moest blijkbaar eerst gebeuren.

Diezelfde avond voor het slapen gaan, las ik een zin in het boek ‘Beschermengel’ van Paul Coelho. Ik dacht hoe mooi past alles weer in elkaar, Wat een wijsheid van mijn luie ik, want zij begreep wat de actieve ik niet begrepen had. Hoe volmaakt en hoe bijzonder zijn de manieren waarop Spirit met ons communiceert. Want ik las het volgende:

‘Een van de belangrijkste wetten van de natuur:
Alle beweging heeft rust nodig’

Wees mijn vriend

Laat ik maar tegelijk met mijn goede voornemens voor 2012 beginnen. En dat is een artikel schrijven. Deze artikelen zijn vooral bedoeld om te delen en te inspireren. Misschien dat het jou ook kan inspireren? Maar herken je er niets van, laat het dan voor wat het is. Want het is geenszins mijn bedoeling om jou te overtuigen. Ik weet als geen ander hoe belangrijk het is om in vrijheid te kiezen voor wat je zelf belangrijk vindt. Laat je dus vooral niet gek maken door wat anderen ervan vinden. Juist door trouw te blijven aan jouw eigen waarheid, lever je een bijdrage aan de wereld door jouw eigen kleur eraan te geven.

Ooit las ik een paar regels, die geloof ik afkomstig zijn van Albert Camus. Het is een van mijn favoriete waarheden waar ik echt in geloof en die ik zoveel mogelijk probeer toe te passen.

Loop niet voor mij, want ik wens je niet te volgen
Loop niet achter mij, want ik wens je niet te leiden
Maar loop naast mij en wees mijn vriend

Is dit niet wat we eigenlijk allemaal willen; een echte vriend zijn of hebben? Dat wil zeggen heerlijk vrij en ongecompliceerd. Zonder dat die ander jou claimt of verwachtingen heeft, die je toch niet waar kunt maken? Of Andersom. Wij zijn allen gelijk in onze eigen waarde. Maar door ons afhankelijk van een ander op te stellen, door verwachtingen te koesteren, geven wij onze vrijheid weg. Dit maakt ons ongelukkig. Dus niet doen!

Lees, luister, onderzoek, wees aandachtig en verrijk je geest. Daardoor leer je dat er meer is op de wereld dan alleen je eigen kleine wereldje. Daardoor leer je te accepteren dat sommige zaken voor andere mensen soms anders kunnen zijn. Daardoor leer je niet meer te (ver)oordelen. En als we nou eens allemaal hiermee beginnen, zou dit dan ook niet het begin zijn van een betere wereld waar we zo op hopen? Een wereld waarin de nadruk meer komt te liggen op leven, genieten in plaats van lijden? Ik denk het wel dus daarom deze oproep: begin NU.

Mijn opdracht

Ik vroeg aan het Universum: ‘Wat is mijn taak in dit leven?’
Zo helder als de stralende zon kwam het antwoord.

‘Ik zal je naar (je) wijsheid leiden.
Ik zal je teruggeven aan jezelf.
Doe dit dan voor alle anderen.
Geef mensen terug aan zichzelf.
Dit is jouw opdracht, dit is jouw missie en doel.’